| Kurdi | Tirkî | | dilkoçer | hafif meşrep. | | balyozxane | elçilik. | | şkêr | iri kayalar, uçurum, taş yağını. | | hilatin | kalkış, kalkmak. | | xor dîtin | hor görmek. | | gedûg | gedik | | veqetîn | birbirinden ayrılmak. | | mift | beleş, bedava. | | sist kirin | gevşetmek. | | babet | cins | | deyn | borç, ödünç, verecek, borç, veresiye. | | dûmir | körelme, dumur. | | harsim | koruk. | | ha | 1.seslenirken seslenilen isim ya da zamirin başına getirilen ünlem(ha elî, ha dayê gibi). 2.ne var anlamında ünlem. | | palir | duvarla çevrilmiş arazi. |
|
|