| Kurdi | Tirkî | | geh | 1.bazen, zaman. 2.bağlantı, boğum, eklem, mafsal. | | niqutandin | damlatmak. | | hêzên haşîtiyê | barış güçleri. | | sax kirin | kontrol etme, sağlama. | | laperîn | (fiil için) çekilmek. | | xweşnûd | hoşnut. | | dugihan | iki ruhlu, iki canlı, gebe. | | dar | 1.sonektir. veren, emreden, hükmeden anlamına gelir, fermandar (buyuran gibî). 2.meyve isimlerine göre ağaçları isimlendirir. 3.idam sehpası. 4.ağaç, odun. | | merş | çul. | | qilqilik | ağaçtan yapılan uzunca kilit. | | fitîl | fitil. | | bisêhr | sihirli. | | bawerî bûn | güvenmek, inanmak, itimat etmek. | | pîrot | çömlekçi. | | qelîsêl | sac kavurma. |
|
|