| Kurdi | Tirkî | | rastbîn | doğruyu gören. | | dar | 1.sonektir. veren, emreden, hükmeden anlamına gelir, fermandar (buyuran gibî). 2.meyve isimlerine göre ağaçları isimlendirir. 3.idam sehpası. 4.ağaç, odun. | | zeft kirin | 1.tutmak. 2.yakalamak, zaptetmek. | | zîwan | tahıl içindeki yabancı otlar. | | çîmenzar | çimenlik. | | xwe danîn | tenezzül etmek. | | mijar | konu, mevzu. | | dinok | çok küçük parçacık, zerre, miskal. | | qada werzişte | spor alanı. | | ade | şirret, sırnaşık | | parmend | pay sahibi, ortak. | | çeng kirin | avuçlamak. | | serac | saraç. | | bêhn berdan | soluma. | | tênivîsîn | kaydetmek. |
|
|
|
